Tuesday, January 19, 2010

என்னை பாதித்த மனிதர்கள் - II - MKS சார்

இந்த பதிவின் முதல் பகுதிக்கான சுட்டி.

சில நாட்களுக்கு முன் என் அக்கா என்னிடம் கேட்டார் - "நீ வாழ்கையில் எந்த வேலைக்கு போக வேண்டும் என்று ஆசைபட்டாய்?". "நான் இருக்கும் வேலையே எனக்கு பிடித்து இருக்கிறது. இருந்தாலும், இதை விட அதிகமாக பிடித்த வேலை என்றால் பள்ளிகூட வாத்தியார் வேலை. ஒருவேளை வாய்ப்பு கிடைத்து இருந்தால், பள்ளிகூட வாத்தியார் ஆகி இருப்பேன்" என்றேன். பல மடங்கு அதிகமாக சம்பாதிக்கும் மென்பொருள் வேலையை விட வாத்தியார் வேலை மேல் எனக்கு ஆசை வந்ததற்கு காரணம், என் இயற்பியல் வாத்தியார் திரு.முத்துகுமாரசாமி (MKS) சார்.

அவர் வாத்தியாராக வேலை செய்தார் என்றால் அது பொய். ஒரு அற்புதமான வாத்தியாராக வாழ்ந்தார் என்றால், அதுதான் சரி. ஒவ்வொரு வகுப்பு முடிந்த பிறகும் அடுத்த வகுப்பு ஆரம்பிக்கும் வரையில் தன் வீட்டு வாசலில் அமர்ந்திருப்பார். அப்பொழுது அவர் முகத்தில், தன் வேலையை இன்று நாம் ஒழுங்காக பார்த்தோம் என்ற திருப்தி நிச்சயமாக இருக்கும். அதை பார்த்து பழகிய பிறகுதான், இன்று வரை எந்த வேலை செய்தாலும், அந்த திருப்திதான் என் முதல் தேவையாக இருக்கிறது. தன் வேலை மேல் அவர் வைத்திருந்த மரியாதைக்கு ஒரு உதாரணம் தன் வகுப்புக்குள் செருப்பு போட்டு கொண்டு நுழையவோ பாடம் நடத்தவோ மாட்டார்.

அவர் மாணவர்கள் அனைவரும் நல்ல மதிப்பெண்கள் எடுத்தாலும் புரிந்து கொண்டு மதிப்பெண் எடுக்க வேண்டும் என்றுதான் அவர் விரும்பினார். முடிந்த அளவு practicalஆக செய்து காட்டிதான் எங்களுக்கு சொல்லி கொடுத்தார். வகுப்புக்குள் கயிற்றில் கல்லை கட்டி அவர் செய்து காட்டிய centripetal force எனக்கு இன்னும் நினைவில் நிற்கிறது. எங்களிடம் fees வாங்கி கொண்டு பாடம் நடத்தியவர், அரசாங்க பள்ளிகூட மாணவர்களுக்கு இலவசமாக பாடம் நடத்தினார். 'இருப்பவனிடம் வாங்கறேன். இல்லாதவனுக்கு இலவசமா தரேன்' என்பார்.

'வகுப்பில் ஒழுங்காக பாடம் நடத்தினால் எதற்கு டியூஷன் வேண்டும்? அப்படியும் ஒரு மாணவன் டியூஷன் போகிறான் என்றால் அவனது வாத்தியார் பாடம் நடத்துவதில் ஏதோ தவறு இருக்கிறது' என்பார். அவர் பள்ளிகூடத்தில் அவரிடம் பாடம் பயின்ற எந்த மாணவனும் அவரிடமோ வேறு யாரிடமோ டியூஷன் செல்லவில்லை. பல வகுப்புகள் பாடம் நடத்துவதை நிறுத்தி விட்டு இயற்பியல் தொடர்பான பாடத்தில் இல்லாத விசயங்களுக்கு விளக்கம் கொடுப்பார். எதை செய்தாலும் இரசித்து செய்ய, ஒழுக்கத்துடன் செய்ய எங்களுக்கு கற்று கொடுத்தார். வாழ்கையில் ஒரு சிலருடன் பழக உண்மையிலேயே கொடுத்து வைத்திருக்க வேண்டும். என் வாழ்கையில் அந்த சிலரில் MKS சார் நிச்சயம் ஒருவர்.

கிட்டத்தட்ட எட்டு வருடங்கள் கழித்து அவரை காண சென்றேன். நாங்கள் படித்த காலத்தில், ஒரு நாளைக்கு கிட்டத்தட்ட ஐந்து டியூஷன் வகுப்புகள் நடத்துவார். ஒவ்வொரு வகுப்புக்கும் கிட்டத்தட்ட ஐம்பது மாணவர்கள் இருப்பார்கள். அவர் வீட்டிற்கு வெளியே திருவிழா மாதிரி வண்டிகள் நிற்கும். இப்பொழுது அதை விட அதிகமாக இருக்கும் என்று நினைத்து சென்றேன். ' 'டியூஷன் எடுக்கறத குறைச்சிட்டேன். இப்போ ஒரு வகுப்பு மட்டும்தான் நடத்துறேன். இருபது பேர் படிக்குறாங்க.' என்றார். 'ஏன் சார்?' என்றேன். 'ஆமா. கல்லூரிக்கு நுழைவு தேர்வு வேண்டாம் என்று சொல்லி விட்டார்கள். அதனால் மாணவர்கள் புரிந்து கொண்டு படிக்க ஆசை படுவதில்லை. மனப்பாடம் பண்ணி Mark வாங்க மட்டும்தான் ஆசைபடறாங்க. அப்படி பாடம் நடத்த என்னால முடியாது. அதனால, புரிஞ்சி படிக்கற ஆசை இருக்கற இருபது பேருக்கு மட்டும் சொல்லி தரேன்' என்றார். அந்த நேர்மை தான் MKS சார்...

1 comment:

Seenivasan said...

Teaching is my passion too. I am eagerly waiting for the day to come to start doing what I most love to do.